Ops! Coś poszło nie tak.



Zamknij
Witaj!

O akcji

W tym roku w Wielkim Poście chcielibyśmy zachęcić Was do włączenia się we wspólny post pod patronatem DA Studnia. Coraz częściej zapominamy o wartości i sile duchowej postu w życiu wiary. Natomiast Pismo Święte zaprasza nas wyraźnie do podejmowania postu, podobnie jak Pan Jezus, który walczył ze złym duchem na pustyni postem i Słowem Bożym:

Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła.
A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód.

(Mt 4, 1-2)

Wbrew temu, co się myśli, post nie jest zbędny w naszym życiu. Tak naprawdę pomaga on nam w odkryciu smaku tego, co nas otacza. Jeżeli pościmy z miłości do Boga, to otwieramy się na dar wewnętrznej wolności, która pomaga nam poznać prawdziwą wartość tego, co nas otacza. Post nadaje smak naszemu życiu!

Dlatego zapraszamy Cię do włączenia się w tę akcję i zmierzenia z postem w Twoim życiu.

Intencje

Główne intencje:

  • o pokój na świecie, szczególnie na Bliskim Wschodzie, Afryce i Ukrainie,
  • o dar uwielbienia Bogu i dziękczynienia za wszystkie łaski, które od Niego otrzymujemy
  • o łaskę nawrócenia oraz wiarę, miłość i nadzieję dla wszystkich studentów Studni,
  • o odwagę i moc w głoszeniu Chrystusa i dawaniu świadectwa,
  • o dar zesłania Ducha Świętego dla studentów ze Studni oraz rozpoznanie miłości Matki Bożej,
  • o poznanie swojego powołania dla studentów z DA Studnia,
  • o świętość dla kapłanów,
  • o obfitość łask Bożych dla poszczących,
  • za parafian i przyjaciół parafii św.Dominika,

Wasze intencje:

    Orędzie Franciszka na Wielki Post

    Stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych (Rz 8, 19)

     

    Drodzy bracia i siostry!

     

    Każdego roku, za pośrednictwem Kościoła, który jest naszą Matką, Bóg pozwala swoim wiernym z oczyszczoną duszą radośnie oczekiwać świąt wielkanocnych, aby (…) przez uczestnictwo w sakramentach odrodzenia osiągnęli pełnię dziecięctwa Bożego (1.Prefacja Wielkopostna). W ten sposób, od Wielkanocy do Wielkanocy możemy podążać do pełni tego zbawienia, które już otrzymaliśmy dzięki tajemnicy paschalnej Chrystusa: W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni (Rz 8, 24). Ta tajemnica zbawienia, działająca w nas już podczas ziemskiego życia, jest procesem dynamicznym, który obejmuje także historię i całe stworzenie. Św. Paweł dochodzi do stwierdzenia: Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych (Rz 8, 19). W takiej perspektywie chcę podzielić się z wami kilkoma refleksjami, które niech nam towarzyszą na drodze nawrócenia w nadchodzącym Wielkim Poście.

    1. Odkupienie stworzenia

    Celebracja Triduum Paschalnego męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, szczyt roku liturgicznego, za każdym razem zaprasza nas do przeżywania pewnego procesu przygotowania, ze świadomością, że nasze stawanie się na wzór obrazu Chrystusa (por. Rz 8, 29) jest bezcennym darem miłosierdzia Bożego.

    Jeśli człowiek żyje jak dziecko Boga, jak osoba odkupiona, która pozwala się prowadzić Duchowi Świętemu (por. Rz 8, 14) i wie, jak rozpoznać i zastosować w praktyce prawo Boże, począwszy od tego zapisanego w jego sercu i naturze, czyni dobro także stworzeniu, współpracując w jego odkupieniu. Dlatego właśnie stworzenie - mówi św. Paweł - posiada usilne pragnienie objawienia się synów Bożych, to znaczy tych, którzy ciesząc się łaską paschalnej tajemnicy Jezusa w pełni żyją jej owocami, przeznaczonymi do osiągnięcia pełnej dojrzałości przy odkupieniu ciała ludzkiego. Kiedy miłość Chrystusa przemienia życie świętych - ducha, duszę i ciało - oddają oni chwałę Bogu, a przez modlitwę, kontemplację i sztukę angażują w to także stworzenia, jak pięknie wyraża to "Pieśń Słoneczna" św. Franciszka z Asyżu (por. Enc. Laudato si’, 87). Jednak w tym świecie harmonia płynąca z Odkupienia jest wciąż zagrożona przez negatywną moc grzechu i śmierci.

    2. Destrukcyjna siła grzechu

    Rzeczywiście, kiedy nie żyjemy jak dzieci Boże, często zachowujemy się destrukcyjnie nie tylko wobec nas samych, ale także w stosunku do bliźnich i do innych stworzeń, uważając, mniej lub bardziej świadomie, że możemy ich używać według własnej woli. Zaczyna wtedy dominować brak umiarkowania, prowadząc do stylu życia naruszającego te granice, które nasza ludzka kondycja i natura każą nam szanować, podążając za tymi niekontrolowanymi pragnieniami, które w Księdze Mądrości przypisuje się ludziom niegodziwym, lub tym, którzy nie uznają Boga jako punkt odniesienia dla swoich działań i nie mają nadziei na przyszłość (por. 2: 1-11). Jeśli nie jesteśmy stale ukierunkowani ku Wielkanocy, w stronę horyzontu Zmartwychwstania, to oczywiste jest, że zwycięża logika wszystkiego i natychmiast, oraz mieć coraz więcej.

    Wiemy, że przyczyną każdego zła jest grzech, który od czasu jego pojawienia się wśród ludzi zerwał komunię z Bogiem, z innymi i ze stworzeniem, z którym jesteśmy połączeni przede wszystkim przez nasze ciało. Zerwanie komunii z Bogiem naruszyło także harmonijny związek ludzi ze środowiskiem, w którym zostali powołani do życia, zamieniając ogród w pustynię (cfr Gen 3,17-18). Chodzi tutaj o grzech, który sprawia, że człowiek uważa siebie za boga stworzenia, czuje się jego absolutnym panem i używa go nie tak, jak chciał tego Stwórca, ale w swoim własnym interesie, ze szkodą dla stworzeń i innych ludzi.

    Kiedy zostaje odrzucone prawo Boże, prawo miłości, wtedy potwierdza się prawo panowania silniejszego nad słabszym. Grzech, który mieszka w sercu człowieka (por. Mk 7, 20-23) - i objawia się jako chciwość, pragnienie nadmiernego dobrobytu, brak zainteresowania dobrem innych, a często także własnym - prowadzi do wykorzystywania stworzenia, osób i środowiska, zgodnie z tą niezaspokojoną żądzą, która każde pragnienie uważa za prawo, a która prędzej czy później doprowadzi do zniszczenia nawet tych, którzy są przez nią zdominowani.

    3. Uzdrawiająca moc skruchy i przebaczenia

    Dlatego stworzenie pilnie potrzebuje objawienia się synów Bożych, tych, którzy stali się "nowym stworzeniem": Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe (2 Kor 5, 17). W rzeczywistości, wraz z ich objawieniem się, także stworzenie może "przeżyć Wielkanoc": otworzyć się na nowe niebo i na nową ziemię (por. Ap 21, 1). A droga do Wielkanocy wzywa nas właśnie do odnowienia naszego oblicza i naszego serca chrześcijan przez pokutę, nawrócenie i przebaczenie, aby móc żyć pełnią łask Tajemnicy Paschalnej.

    Ta "niecierpliwość", to oczekiwanie stworzenia spełni się, kiedy objawią się synowie Boga, to znaczy, gdy chrześcijanie i wszyscy ludzie podejmą zdecydowanie ten "ból rodzenia", którym jest nawrócenie. Razem z nami całe stworzenie jest powołane do wyjścia z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych (Rz 8, 21). Wielki Post jest sakramentalnym znakiem tego nawrócenia. Wzywa on chrześcijan do intensywniejszego i konkretniejszego wcielania Tajemnicy Paschalnej w życie osobiste, rodzinne i społeczne, szczególnie poprzez post, modlitwę i jałmużnę.

    Pościć, czyli uczyć się zmieniać nasz stosunek do innych i do stworzeń: przechodzić od pokusy "pożerania" wszystkiego, celem zaspokojenia naszej chciwości, do umiejętności cierpienia z miłości, która może wypełnić pustkę naszego serca. Modlić się, aby umieć wyrzec się bałwochwalstwa i samowystarczalności naszego ja i uznać, że potrzebujemy Boga i Jego miłosierdzia. Dawać jałmużnę, czyli porzucić nierozsądny styl życia i gromadzenie wszystkiego dla siebie w iluzji zabezpieczania przyszłości, która do nas nie należy. I w ten sposób na nowo odkryć radość z planu, którym Bóg objął stworzenie i nasze serca, planu miłości Boga, naszych braci i całego świata, i w tej miłości odnaleźć prawdziwe szczęście.

    Drodzy bracia i siostry, "Wielki Post" Syna Bożego polegał na tym, że wyszedł On na pustynię stworzenia, aby wprowadzić je na nowo do tego ogrodu komunii z Bogiem, który był wcześniej niż grzech pierworodny (por. Mk 1, 12-13; Iz 51, 3). Niech nasz Wielki Post będzie kroczeniem po tej samej ścieżce, aby zanieść nadzieję Chrystusową także stworzeniu, które zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych(Rz 8, 21) . Nie pozwólmy, aby ten błogosławiony czas upłynął bezowocnie! Prośmy Boga, aby pomógł nam wejść na drogę prawdziwego nawrócenia. Porzućmy egoizm i zapatrzenie się w siebie a wpatrujmy się w Paschę Jezusa; zbliżmy się do braci i sióstr znajdujących się w trudnej sytuacji, dzieląc się z nimi naszymi duchowymi i materialnymi dobrami. W ten sposób, przyjmując w konkretach naszego życia zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, ukierunkujemy Jego przemieniającą moc także na całe stworzenie.

    Franciscus

     

    Zasady akcji

    Podajemy kilka zasad dotyczących naszego wspólnego postu:

    1. Wybierz jeden dzień w Wielkim Poście (oprócz uroczystości i niedziel), w którym będziesz pościł (najwyżej jeden raz w tygodniu). Zapisz się przez formularz zgłoszeniowy. Chcemy wspólnie wypełnić postem każdy możliwy dzień tego okresu.
    2. Pościmy cały dzień, pijąc wodę i spożywając chleb. Dlatego wybierz dzień, w którym nie będziesz miał zajęć wymagających dużo sił fizycznych. W czasie postu możesz po prostu trochę osłabnąć. Jeżeli ktoś nie może ze względu zdrowotnych podjąć postu o chlebie i wodzie, to musi wybrać coś innego, podobnie uciążliwego.
    3. Pość z miłości do Jezusa. Nie to, z czego rezygnujesz jest najważniejsze, ale miłość, w której masz wzrastać: Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
    4. Pamiętaj, że pościmy wspólnie. Jest nas wielu, co znaczy, że mamy moc wypraszać wiele łask.
    5. Post odbywa się w ustalonych intencjach oraz w tych, które zgłaszacie podczas dołączania do akcji. Wszystkie wymienione są w zakładce "Intencje".
    Kontakt

    Akcją kręcą:

    Kontakt w razie problemów technicznych:

    Twórcy:

    Dołącz

    Aby dołączyć do akcji podaj swoje imię oraz adres e-mail:

    Imię:

    Musisz podać swoje imię
    Adres e-mail:

    To nie wygląda jak adres e-mail
    Powtórz adres e-mail:

    Adresy nie są takie same


    Po przesłaniu zgłoszenia otrzymasz na podany adres wiadomość
    email z informacją, jak wybrać dni, w które chcesz podjąć post.

          Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Administratora podanych przeze mnie moich danych osobowych w celu i zakresie niezbędnym do realizacji zgłoszenia, zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. Zapoznałem się z informacjami dotyczącymi ochrony danych osobowych przez Administratora zawartymi klauzuli informacyjnej i przysługującymi mi prawami. Podanie danych jest dobrowolne, ale brak zgody uniemożliwia realizację zgłoszenia.



    Zgubiłem link i chcę go odzyskać (wpierw wpisz swój e-mail)